Cecile van Mierlo: “Ik sla aanvragen voor grote oplages af. Dat vind ik gewoon niet leuk.”

De ruimte van Atelier Cilhouette in Eindhoven staat vol met kleurrijke carnavalskostuums en mooie vermaakte kledingstukken. Hier kun je met elk kledingstuk terecht. Mocht je liever zelf je kleding willen (ver)maken, Cecile van Mierlo geeft in haar atelier ook cursussen! Ze vertelt graag over de passie voor haar vak. 

Hoe vaak geef je naailes? 

Ik heb inmiddels 7 groepen: 3 avonden en 4 ochtenden in de week. Een cursus duurt 8 weken. Er zijn mensen die jaren achter elkaar op les blijven. Het is supergezellig, maar vooral leerzaam. 

Is er ook een diversiteit aan leeftijd in de groepen? 

Ja, het is heel divers. Van jong tot oud. Twintig- en dertigjarigen zijn de jongeren die het leuk vinden om op cursus te komen. Er zijn zelfs 2 heren op les.

Hoe lang geef je les? 

Ik geef inmiddels 3,5 jaar les. 

Wat maken ze tijdens de cursus? 

Iedereen mag dat zelf bepalen en koopt ook zelf de stoffen. Dat is vaak nog wel lastig. Het uitzoeken van goede stof is moeilijker dan je denkt. Het moet natuurlijk wel goed vallen. Soms kopen ze een hele goedkope stof in de aanbieding. Dat gaat vaak ten koste van de kwaliteit. 

Hoe ben je zelf in aanraking gekomen in het vak? 

Ik heb zelf vroeger de opleiding MTS Mode en Kleding in Amsterdam gedaan. Dat is echt een gerichte confectie-opleiding. Heel technisch en veel uren praktijk per week. Daarna heb ik een vervolgopleiding gedaan in de communicatie. Daar heb ik vervolgens 10 jaar in gewerkt, wat ik eigenlijk helemaal niet leuk vond om te doen. Dan ga je nadenken over wat je echt leuk vindt: mode en textiel, mooie materialen. Ik vind het leuk om met mensen te werken en mooie speciale kleding te maken. Ik krijg weleens aanvragen binnen voor grotere oplages. Die sla ik af omdat ik dat gewoon niet leuk vind. Ik heb wel een keer een cursist gehad die helemaal uit België kwam om hier les te volgen. Zij ging voor een hele groep carnavalskleding maken. 

Hoe ben je voor jezelf begonnen? 

Ik was aan het solliciteren op banen in de textiel. Ik wilde heel graag een eigen atelier. Lesgeven of stukproducties maken. Dat solliciteren verliep niet goed. Vervolgens kon ik vanuit het UWV starten met 6 maanden behoud van uitkering. Toen dacht ik bij mezelf; als ik het nu niet doe dan gaat het nooit gebeuren. 

Toen ik hier net een paar maanden zat, heb ik een e-mail gestuurd naar de wijkkrant. De redacteur was toevallig een reporter van het Eindhovens Dagblad die zei “dat is leuk, maar dan ga ik je in de grote krant van Eindhoven zetten”. Dat was echt een groot artikel. Op de dag dat de krant bezorgd werd, kwam om 10.00 uur mijn eerste telefoontje: “Hoi, ik wil me graag opgeven voor een naaicursus!”. Zo bouwde zich dat op. Toen heb ik ook direct mijn eigen website gebouwd. Gelukkig kon ik dat zelf omdat ik natuurlijk uit de communicatiewereld kom. Zo ben ik goed vindbaar en staat er ook veel  informatie op de website. 

Hoe kom je aan de meeste inschrijvingen? 

Ik denk dat de meeste mensen toch komen via het internet. Mensen googelen op ‘naailes Eindhoven’ en komen dan bij mij uit. Dus je ziet dat een goede website belangrijk is. Helaas is mijn website nog niet geschikt voor iPad en smartphones, dus daar moet ik binnenkort mee aan de slag gaan. Als ik naar de statistieken kijk, zie ik dat, als ze binnenkomen via hun telefoon of iPad, ze namelijk snel weer weggaan. 

Ik maak gelukkig ook nog maatkleding. Vooral mensen die niet kunnen slagen in normale kledingwinkels komen bij mij terecht. Dat geeft veel voldoening. 

Ik ben vaak supertrots op mijn leerlingen. Die kunnen ook hele mooie dingen maken. Momenteel post ik heel veel op Facebook om te laten zien wat ze allemaal gemaakt hebben. Daar krijg ik ook leuke reacties op. Dus dan krijg je toch meer reuring. 

Waar beginnen cursisten mee? 

Dat ligt eraan wat hun ervaring en achtergrond is. Ik begin vaak met een project wat niet zo heel moeilijk is. Maar wel met een rits en zomen bijvoorbeeld, of een broek korter maken. Ze hebben zo direct wat aan de cursus. Het ligt er natuurlijk ook aan of ze thuis nog verder kunnen werken. Ik doe er wel alles aan om hun eerste project tot een succes te maken. 

Leren de cursisten elkaar ook vaardigheden? 

Ja, je merkt dat de wat ervaren cursist de beginner wel het een en ander wil uitleggen of wil helpen. Dat vind ik juist leuk. 

Wat vind je nog moeilijk? 

Om regels consequent toe te passen. Cursisten hebben ook hun eigen agenda en soms komt dan 8 weken lang iedere week les niet altijd uit. De regel van op tijd afmelden en het vinden van een goede inhaalplek is soms lastig. Aangezien de lessen redelijk vol zitten. Maar meestal komen we er wel samen uit.